Forum www.pedagogikabloka.fora.pl Strona Główna www.pedagogikabloka.fora.pl
szkoła studia akademia podlaska blok a pedagogika
 
 FAQFAQ   SzukajSzukaj   UżytkownicyUżytkownicy   GrupyGrupy   GalerieGalerie   RejestracjaRejestracja 
 ProfilProfil   Zaloguj się, by sprawdzić wiadomościZaloguj się, by sprawdzić wiadomości   ZalogujZaloguj 

Chcesz schudnąć przed Sylwestrem?
Kup Teraz a 30 dniową dietę otrzymasz za darmo!
Tylko 137 zł TRIZER + indywidualna dieta
zagadnienia na egzamin z histori myśli pedagogicznej

 
Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu    Forum www.pedagogikabloka.fora.pl Strona Główna -> Semestr III / Pedagogika społeczno-wychowawcza z resocjalizacją
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
ep90




Dołączył: 19 Lut 2010
Posty: 46
Przeczytał: 0 tematów

Ostrzeżeń: 0/5

PostWysłany: Pią 0:28, 10 Gru 2010    Temat postu: zagadnienia na egzamin z histori myśli pedagogicznej

1 wymień najwybitniejszych przedstawicieli myśli pedagogicznej starożytnej Grecji scharakteryzuj poglądy jednego z nich
2 omów modele wychowania w Sparcie i Atenach
3 omów system szkolnictwa w starożytnym Rzymie
4 szkolnictwo w państwie Karola Wielkiego
5 wychowanie stanowe w średniowieczu
6 myśl pedagogiczna Erazma z Roterdamu
7myśl pedagogiczna okresu renesansu w Polsce (scharakteryzować poglądy jednego z nich)
8 omów powstanie pierwszych uniwersytetów
9 Juan Luis Vives - poglądy i działalność
10 poglądy i działalność Pestolozziego
11 uniwersytet krakowski jego powstanie i działalność w średniowieczu
12 Jan Amos Komeński - jego wkład w myśl pedagogiczną
13 szkolnictwo innowiercze w Polsce i w Europie
14 oświeceniowa myśl pedagogiczna i jej przedstawiciele omówić jednego z nich
15 Komisja Edukacji Narodowej
16 rusyfikacja
17 germanizacja
18 omów osiągnięcia w dziedzinie oświaty II RP (myśl Korczaka, Grzegorzewskiej)
19 tajne nauczanie w okresie II wojny światowej


z tego co mi wiadomo egzamin będzie ustny

pozdrawiam
Elżbieta Popławska


Post został pochwalony 0 razy
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
annakl7




Dołączył: 27 Lut 2010
Posty: 17
Przeczytał: 0 tematów

Ostrzeżeń: 0/5
Skąd: hruszniew

PostWysłany: Sob 19:48, 18 Gru 2010    Temat postu:

a moze tak bysmy razem opracowali te zagadnienia........?????

Post został pochwalony 0 razy
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
annakl7




Dołączył: 27 Lut 2010
Posty: 17
Przeczytał: 0 tematów

Ostrzeżeń: 0/5
Skąd: hruszniew

PostWysłany: Sob 20:05, 18 Gru 2010    Temat postu:

15.
Utworzenie KEN było powiązane z kasatą zakonu
jezuitów, przeprowadzoną przez papieża
Klemensa XIV, w dniu 21 VII 1773 r.
Ustanowiona na sejmie rozbiorowym, dn. 14 X
1773 r., z inicjatywy króla Stanisława Augusta
Poniatowskiego, celem zapobieżenia grabieży dóbr
pojezuickich i rozpadu szkół średnich (blisko 70)
prowadzonych przez ten zakon.
KEN była pierwszym w Europie ministerstwem
edukacji, powoływanym przez parlament
KEN sprawowała pełny nadzór nad szkołami
jezuickimi oraz przejęła majątek tego
zgromadzenia (lata 1773-1776).

Pod nadzorem Komisji znalazły się

również wszystkie szkoły parafialne,
szkoły średnie pijarskie, dominikańskie,
bazyliańskie i inne, szkoły-kolonie
Akademii Krakowskiej.

Spod jej nadzoru wyłączono:
Szkołę Rycerską, kościelne seminaria
diecezjalne i wewnętrzne szkoły zakonne


Post został pochwalony 0 razy
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
annakl7




Dołączył: 27 Lut 2010
Posty: 17
Przeczytał: 0 tematów

Ostrzeżeń: 0/5
Skąd: hruszniew

PostWysłany: Sob 20:10, 18 Gru 2010    Temat postu:

Komisja Edukacji Narodowej c.d.

KEN była ciałem

kolegialnym (początkowo
liczyła 4 posłów i 4
senatorów, z tego 6
świeckich i 2 duchownych).
Ostatecznie jej skład
stanowiło 12 członków,
powoływanych na 6-letnie
kadencje).
W pierwszym składzie KEN
znaleźli się: Joachim

Chreptowicz, A.K. Czartoryski,
A. Poniński, I. Potocki, A.
Sułkowski, A. Zamoyski oraz
biskupi: Ignacy Massalski
( pierwszy prezes) i Michał
Poniatowski (drugi prezes)

Plany organizacyjne:
zakładano ustanowienie
jednolitego i hierarchicznego
systemu szkolnego,
obejmującego: 4 wyższe
uczelnie, 26 szkół
wojewódzkich, 52 szkoły
powiatowe i ok. 2500 szkół
parafialnych.
W rzeczywistości na czele
struktury KEN znalazły się:
dwie szkoły główne (Kraków,
Wilno), 10 szkół
wydziałowych, kilkadziesiąt
szkół podwydziałowych oraz
ok.1000 szkół parafialnych

Cała administracja szkolna KEN i nadzór pedagogiczny
znalazły się w 2 okręgach szkolnych: Koronnym i Wielkiego
Księstwa Litewskiego
Szkole Głównej w Krakowie podlegało 6 wydziałów
szkolnych ( w tym 1 pijarski oraz małopolski, wielkopolski,
mazowiecki, wołyński, ukraiński)
Szkole Głównej w Wilnie podlegały 4 wydziały szkolne
(poleski, żmudzki, nowogródzki, litewski)

Szkoły Główne:
pełniły nadzór pedagogiczny, kształciły nauczycieli stanu
akademickiego (szkoły wydziałowe i podwydziałowe),
nadzorowały gospodarkę finansową szkół niższego typu,
dbały o zatrudnienie nauczycieli oraz zaopatrzenie szkół w
podręczniki, rozstrzygały różnorodne konflikty.

Wizytacje szkolne: prowadzone były z ramienia
Szkół Głównych i kończyły się raportami.
Poszczególne szkoły zobowiązywano do nadsyłania
szczegółowych sprawozdań (półroczne, roczne).
...........................
Raporty i sprawozdania KEN stanowią dowód
dużych możliwości organizacyjnych KEN, która
zapoczątkowała tego typu sprawozdawczość
/obejmuje ona informacje z zakresu: bazy materialnej
szkół, treści i metod kształcenia, kwalifikacji i
zatrudnienia nauczycieli, wyników nauczania,
zaopatrzenia w pomoce naukowe, sprzęt szkolny etc.,
niedostatków, potrzeb i planów organizacyjnych szkół
z terenu całego państwa w latach 80. i 90. XVIII wieku/

Ustrój szkolny KEN:
był trójdzielny i stanowy (obejmował szkoły parafialne, średnie i
wyższe).

Wykształcenie średnie:
stanowiło podstawę do studiów uniwersyteckich. Szkoły średnie
skupiały młodzież szlachecką i mieszczańską. Nauczyciele szkół
średnich kształcili się w 2 seminariach (zorganizowanych przy
Szkołach Głównych, w Krakowie i w w Wilnie )

Nie było drożności pomiędzy szkołą parafialną a szkołą
średnią - inicjatywę w zakresie organizacji szkół parafialnych
pozostawiono instytucji Kościoła katolickiego i szlachcie.

Nowością było utworzenie 3 seminariów dla nauczycieli szkół
parafialnych (Kielce , Łowicz, Wilno)


Post został pochwalony 0 razy
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
annakl7




Dołączył: 27 Lut 2010
Posty: 17
Przeczytał: 0 tematów

Ostrzeżeń: 0/5
Skąd: hruszniew

PostWysłany: Sob 20:12, 18 Gru 2010    Temat postu:

Działacze KEN

Ignacy Massalski (biskup wileński): pierwszy prezes
Komisji (do 1776r.) zainteresowany oświatą ludu, twórca
pierwszego Seminarium dla Nauczycieli Szkół Parafialnych
w Wilnie (działało w l. 1775-1780). Zwolennik fizjokratyzmu.
Autor Przepisu KEN dla szkół parafialnych (1774). Związał
się z Targowicą, powieszony w dobie insurekcji
kościuszkowskiej
 Michał Poniatowski (biskup płocki, od 1784 r. arcybiskup
gnieźnieński), brat króla. Zwolennik fizjokratyzmu,
obdarzony talentem organizacyjnym, opowiadał się za
zniesieniem poddaństwa chłopów, edukacją ludu. Założył
seminaria nauczycielskie w Kielcach i w Łowiczu.
Oskarżony o zdradę, prawdopodobnie popełnił
samobójstwo.
 Joachim Chreptowicz (magnat) zajmował się finansami
KEN, zniósł w swych dobrach poddaństwo chłopów.
Fizjokrata, prawnik. Autor dzieła pt. O prawie natury.

Działacze KEN c.d.

August Sułkowski (magnat wielkopolski) pisarz wielki
koronny, wicekomendant Szkoły Rycerskiej, mecenas
sztuki, fundator konwiktu rycerskiego i szkoły pijarskiej.
Związany z grabieżą dóbr pojezuickich- usunięty z KEN.
Rzecznik edukacji kobiet, wprowadzenia obowiązku
szkolnego dla dzieci chłopskich i mieszczańskich. Zgłosił
projekt założenia uniwersytetu w Poznaniu.

Andrzej Zamoyski (kanclerz wielki koronny, marszałek
Trybunału Koronnego). Pracował nad programem reform
państwa, przeciwnik liberum veto. Opracował
nowoczesny Zbiór Praw Sądowych – odrzucony przez
Sejm w 1780 r. Czynszował chłopów w dobrach
rodowych, dbał o oświatę elementarną.

Działacze KEN c.d.

Adam Kazimierz Czartoryski (kandydat na króla,
mecenas artystów i poetów, generał ziem podolskich),
zwolennik konstytucji 3 Maja. Komendant Szkoły
Rycerskiej, opracował projekt edukacji dziewcząt ,
wizytacji szkół KEN. Napisał: Przepisy od Komisji
Edukacji Narodowej pensjomistrzom i mistrzyniom dane
(ogłoszone w 1775). Opracowywał przepisy dla
uniwersytetów (zaniechany projekt)

Ignacy Potocki (wychowanek Collegium Nobilium),
gruntownie wykształcony, obeznany z kulturą Zachodu.
Twórca i prezes Towarzystwa do Ksiąg
Elementarnych (1775). Wprowadził do KEN i
Towarzystwa ks. Grzegorza Piramowicza (sekretarz
Towarzystwa).

Grzegorz Piramowicz opracował (wspólnie z
Ignacym Potockim) Przepisy na szkoły wojewódzkie
oraz inne przepisy dla rektorów, dyrektorów i
prefektów. Brał czynny udział w układaniu
podręczników szkolnych. Napisał: Naukę obyczajową
dla ludu włączoną do Elementarza dla szkół
narodowych KEN. Ponadto redagował tekst Ustaw
KEN (1783), jest autorem książeczki: Powinności
nauczyciela w szkołach parafialnych (1787) oraz
podręcznika Wymowy i poezji dla szkół narodowych
......................
Zrezygnował z prac w KEN z powodu złego stanu
zdrowia

Działacze KEN c.d.

 Antoni Poniński (starosta kopanicki).

Uczestniczył zaledwie w dwóch pierwszych
posiedzeniach Komisji.
W pracach KEN udział brali m.in.::
 Julian Ursyn Niemcewicz (staje na czele
Towarzystwa do Ksiąg Elementarnych w 1792 r .,
zwolennik reform państwa)
 Franciszek Bieliński (autor jednego z projektów
urządzenia KEN, pedagog, zwolennik oświaty
narodowej)
 Franciszek Zabłocki (sekretarz Towarzystwa do
Ksiąg Elementarnych po ustąpieniu G. Piramowicza)


Post został pochwalony 0 razy
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
annakl7




Dołączył: 27 Lut 2010
Posty: 17
Przeczytał: 0 tematów

Ostrzeżeń: 0/5
Skąd: hruszniew

PostWysłany: Sob 20:14, 18 Gru 2010    Temat postu:

Ustawodawstwo KEN

Poza wspomnianymi wcześniej Przepisami dotyczącymi
organizacji szkół: parafialnych, wojewódzkich, edukacji
dziewcząt w 1783 r. Komisja wydała Ustawy Komisji
Edukacji Narodowej dla stanu akademickiego i na szkoły
w krajach Rzeczypospolitej przepisane {złożone z XXV
rozdziałów}
 W pracy nad Ustawami brali udział: Hugo Kołłątaj /partie
dotyczące organizacji Szkół Głównych, stanu
nauczycielskiego, hierarchii szkolnej/ , Szymon Hołłowczyc
/ przepisy dot. organizacji administracji i gospodarki szkół
średnich/ , Adam Jakukiewicz i Józef Koblański /rozdziały
o karności szkolnej/ , Onufry Kopczyński /szkolnictwo
parafialne/, Kazimierz Narbutt /opracował zadania
nauczycieli, plany nauk, metod nauczania, wychowanie
fizyczne/.
 Redaktorem całości Ustaw był ks. Grzegorz Piramowicz

Ustawy były swoistym kodeksem praw szkolnych.
Precyzyjnie omawiano w nich kwestie związane z
funkcjonowaniem struktury szkolnej.
/sprawy wynagrodzenia, kształcenia, zatrudnienia, przejścia na
emeryturę nauczycieli, zagadnienia samorządu nauczycielskiego,
prawa i obowiązki nadzoru szkolnego, zagadnienia metodyczne i
wychowawcze, organizacja życia szkół, system kar i nagród,
wychowanie fizyczne, nadzór pensji prywatnych, wskazówki
dotyczące wychowania domowego dla dziewcząt, praw i
obowiązków uczniowskich/
............................................
Plany KEN związane z edukacją dziewcząt i roztoczeniem
pełnego nadzoru nad szkolnictwem parafialnym nie zostały
doprowadzone do końca /opór szlachty, części
duchowieństwa, brak środków, trudna sytuacja polityczna/

Treść Ustaw:

- tchnie duchem wychowania obywatelskiego i

narodowego.
Ideałem wychowawczym szkół średnich miało być ukształtowanie
człowieka przygotowanego do wypełniania funkcji publicznych w
państwie, dobry gospodarz, mąż i ojciec, rozumiejący odmienność
i potrzeby innych stanów, tak aby: „i jemu było dobrze i z nim
było dobrze”
- Nauczyciel (XIV rozdział) miał być osobą sprawiedliwą,
delikatną i łagodną, posiadać gruntowną wiedzę (odbicie ideałów
oświecenia). Najlepszą wykładnię tego, jaki winien być nauczyciel
dał ks. Grzegorz Piramowicz w swych Powinnościach
{nauczyciel jako: społecznik, stale podnoszący swe kwalifikacje,
dobry dydaktyk, człowiek moralny, łagodny a przy tym
konsekwentny, religijny. Piramowicz odwołuje się do poglądów
pedagogicznych Locke’a, Rousseau, Komeńskiego.

Zasady nauczania: oparte na poglądowości, zasadzie
stopniowania trudności i odwoływania się więcej do rozumu
niż pamięci.

Nauka moralna: uświadomienie obowiązków, powinności
względem siebie i bliźnich, udział w życiu społecznym.
Nie zrezygnowano z religii i światopoglądu chrześcijańskiego

Szkolnictwo parafialne:
Poddano nadzorowi KEN. Starano się by wszystkie dzieci
mogły uczęszczać do szkół, ale nie wprowadzono
formalnego obowiązku szkolnego. Sprecyzowano czas
nauki szkolnej, przygotowano dla uczniów Elementarz dla
szkół parafialnych narodowych (łączył naukę czytania z
pisaniem). Nauczyciele korzystali z Powinności nauczyciela w
szkołach parafialnych

Karność szkolna (rozdział XXIV): preferowano
łagodność i niechęć względem kar cielesnych.
Wprowadzono sąd koleżeński (rozstrzyganie sporów
między uczniami)

Wychowanie fizyczne: edukacji fizycznej poświęca
się cały XXV rozdział Ustaw

Program: pierwszeństwo nadano naukom
rzeczowym przed językowymi. Uprzywilejowano
nauki ścisłe i przyrodnicze. W szerokim zakresie
uwzględniono naukę: botaniki, mineraologii, higieny,
historii rozwoju sztuk i wynalazków, rolnictwo i
ogrodnictwo

Zniesiono zależność szkoły od Kościoła (w sferze
nadzoru) nie laicyzując szkoły w sferze światopoglądowej.
Szkoła stawała się instytucją państwową.

- zbudowano hierarchię szkolną /Szkoły Główne: Szkoły
Wydziałowe: Podwydziałowe:Parafialne/

- Nauczyciele stali się grupą zawodową (określono ich
prawa, obowiązki, uprawnienia emerytalne, rozpoczęło się
ich planowe kształcenie). Zawód ten zyskiwał uznanie i
prestiż społeczny

- Reforma studiów wyższych: w duchu narodowym.
Otwierano drogę samodzielnym badaniom naukowym

- język polski – zyskał wyłączność w nauczaniu

Edukacja dziewcząt:

Komisja nie zorganizowała osobnych szkół
żeńskich, ale czyniła starania o rozbudowę i objęcie
nadzorem pedagogicznym istniejących pensji.
Osobne Przepisy w sprawie pracy mistrzyń i
pensjomistrzów opracował dla Komisji Adam
Kazimierz Czartoryski.


Post został pochwalony 0 razy
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
annakl7




Dołączył: 27 Lut 2010
Posty: 17
Przeczytał: 0 tematów

Ostrzeżeń: 0/5
Skąd: hruszniew

PostWysłany: Sob 20:24, 18 Gru 2010    Temat postu:

9.....
Jan Ludwik Vives (1492-1540)

Obok Erazma najwybitniejszy humanista europejski. Był
czynnym pedagogiem {nauczyciel córki króla Henryka
VIII}
pochodził z Valencji, studiował w Paryżu, Lowanium i
Oksfordzie. Osiadł w Niderlandach, korespondował z
Morusem, Erazmem.
znawca filozofii Platona, Arystotelesa, Seneki.
Poznał język: łaciński, włoski, francuski, flamandzki.
Pacyfista, łączy różne nurty humanizmu.
Inicjator opieki nad osobami niepełnosprawnymi, starcami,
osobami bezdomnymi.

Autor dzieł:
„O Naukach” ; „O duszy i życiu” ;
„O umiejętnościach” ; O wychowaniu niewiasty
chrześcijanki” ; „O wspieraniu biednych”
[współcześnie Vives uważany jest za prekursora pedagogiki
opiekuńczej]

Krytyk scholastyki (uniwersaliów).
Zwolennik arystotelesowskiej teorii poznania /rola zmysłów,
obserwacji, poznania, samodzielnego myślenia)

Z doświadczeń pedagogicznych Vivesa korzystali w
następnych stuleciach (m.in..):
F. Bacon, J.A. Komeński,
A. Frycz Modrzewski.

J.L. Vives:

- traktuje wychowanie jako zadanie społeczne
(zgłasza postulat ustanowienia szkoły w każdej gminie )

- pedagogika powinna tworzyć zwarty system oparty
na etyce (chrześcijańskiej) i psychologii (szkoła dla
wszystkich chłopców, selekcja uczniów wedle
rozpoznania ich uzdolnień)

- omawia zasady współdziałania szkoły i rodziny w
procesie wychowawczym

Vives omawia zasady kształcenia kobiet:

„Mają to być studia, które uszlachetniają charakter, które uczą jak
żyć dobrze i świątobliwie. Co się tyczy wymowy nie interesuje ona
ona tutaj: zbyteczna jest płci niewieściej, potrzeba jej natomiast
etycznego udoskonalenia: milczenie nie przynosi niewieście ujmy,
hańbą i sromotą jest zły charakter. Mimo to nie odsądzam
całkowicie tej płci od sztuki wymowy (...) Gdy niewiasta uczyć się
będzie czytać, treść książek, jakie bierze do ręki, niech będzie
budująca, gdy pisze, niech nie czerpie tematów z lekkich
wierszyków, lecz weźmie za osnowę mądre jakieś powiedzenie,
budującą sentencję z Pisma św. lub dzieł filozofów (...) Tak więc
ponieważ niewiasta jest istotą słabą, istotą o słabym i łatwo dającym
się obałamucić umyśle, przeto nie należy jej dopuszczać do
nauczania”

/ cyt. za S. Możdżeń, Historia wychowania, cz. III. Odrodzenie, s. 26-27./

Program szkoły Vivesa:

językowy (łacina- język międzynarodowy, greka, język
ojczysty, języki nowożytne- przekazywane poprzez
konwersację) i rzeczowy (przyrodoznawstwo, historia,
matematyka, nauki rolnicze, architektura, żeglarstwo).

Z programu 7 sztuk wyzwolonych: ogranicza nauczanie
retoryki (pozostawia ją dla najwybitniejszych uczniów).
Najważniejsza jest wiedza – czerpana z życia.

Wychowanie fizyczne: biegi, rzut dyskiem, gra w piłkę,
przebywanie na świeżym powietrzu- pod nadzorem
nauczyciela

Nauczyciel: to człowiek z powołania, kompetentny, dobrze
wynagradzany przez władze państwowe, moralny, życzliwy
wobec uczniów, po studiach uniwersyteckich, stale
podnoszący swe kwalifikacje

„Dobre i wybitne głowy uciekają z nauczycielstwa,
widząc, iż tylko pogardę przynosi im ten zawód, który
wszakże potrzebuje najtęższych umysłów i
najcelniejszych zdolności”

„Nauczyciele powinni nie tylko posiadać umiejętności
wymagane do słownego nauczania..., ale także stanowić
przykład prowadzenia się bez zarzutu”

/cyt. za Cz. Kupisiewicz (red.), Myśliciele o wychowaniu, Warszawa 2000, t. II., s. 450.
/

Metoda:

Uczeń winien stopniowo poszerzać wiedzę, łącząc treści
nowo zdobyte ze wcześniej poznanymi. Przeciwnik
mechanicznego nauczania, przeciążania uczniów nauką.

Dzieli klasy na sekcje po 10 uczniów, tym przewodzi
najzdolniejszy uczeń- dekurion.

Kara fizyczna:
stosowana w ostateczności, ale tak by nie poniżać
godności ucznia.


Post został pochwalony 0 razy
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Wyświetl posty z ostatnich:   
Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu    Forum www.pedagogikabloka.fora.pl Strona Główna -> Semestr III / Pedagogika społeczno-wychowawcza z resocjalizacją Wszystkie czasy w strefie EET (Europa)
Strona 1 z 1

 
Skocz do:  
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach

fora.pl - załóż własne forum dyskusyjne za darmo
Powered by phpBB © 2001, 2005 phpBB Group
Regulamin